1527 Malmquista (1939 UG)

 1527 Malmquista (1939 UG)

1527 Malmquista to skalista planetoida typu Florian, pochodząca z wewnętrznych rejonów pasa planetoid, o średnicy około 10 kilometrów.

Została odkryta 18 października 1939 roku w Obserwatorium Iso-Heikkilä w Turku przez Yrjö Väisälä. Nazwa planetoidy pochodzi od Gunnara Malmquista (1893-1982), szwedzkiego astronoma. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (1527) 1939 UG.

Solar eclipse: Zatom/Poland 2015-03-20

Po trzech tygodniach od zaćmienia udało mi się opracować zdjęcia.

The Pleiades (M45) (Seven Sisters) (Subaru)

Plejady któż z nasz ich nie widział lub nie fotografował, jeden z charakterystycznych obiektów nieba zimowego po gwiazdozbiorze Oriona.

Siedem Sióstr

Wczoraj jak się szybko pojawiła pogoda tak szybko znikła. Po ogarnięciu nowego sprzętu i pewnych komplikacjach miałem robić zdjęcia obiektu do tematu Roberta Caldwell 12. Pech chciał że zanim zacząłem schował się za budynek. Z prawie 9 klatek do złożenia nadawały się tylko cztery, bez klatek kalibracyjnych. Na fotce zarejestrowały się dwa obiekty z katalogu PGC.

PGC 13696 (17,29 mag) oraz PGC 13557 (15,94 mag)

NEQ6, Orion Eon 80ED, F/R TV 0.8x, iso800, 4x600s

NGC 7635 Bubble Nebula (Mgławica Bańka)

No co tam owijać w bawełnę, napatrzyłem się na fotki Kennego kolegi z forum FA  i wpadłem na pomysł zrobienia sobie hard corowej nocki. Padło na Mgławicę Bańka czyli pospolicie Bąbel, noc nie zapowiadała się super po ustawieniu sprzętu musiałem czekać aż dwie godziny aby chmurki sobie przeleciały. Następnie "stary astrofotograf" ustawił nie dokładnie na GP według programu błąd na GP wyniósł 4 arc/min czyli w granicach błędu. Dobra starczy przynudzania czas na fotkę.

Użyty sprzęt: NEQ6, SW200/1000, Canon Eos350D, 16x600s (172.2 min), iso 400 brak biasów, flatów ( aparat psikusa wywalił a po wyjęciu aparatu z wyciągu flaty sz... trafił )

Nova Del 2013 + NGC6905

Kolejne podejście do gwiazdy nowej oznaczonej jako Nova Del 2013. Poprzednie było nie do końca udane ze względu na złą opcje ustawiona w programie Nebulosity przy zapisie plików do edycji. Oprócz tego zarejestrowała się mgławica planetarna o oznaczeniu NGC6905, widać że jest stosunkowo jasna więc można podejść do niej z dłuższą ogniskową. Dane sprzętowe: NEQ6, Eos350D, Jupiter-21M, 23x120s.

Nova Del 2013

Nova Del 2013

Wczoraj nadarzyła się okazja do drugiego podejścia do fotografii Nowej ( Nowa klasyczna ) w gwiazdozbiorze Delfina. Pierwsze podejście nie było zbyt udane Nova Del 2013 dlatego miałem większą motywację po raz drugi. Pogoda nie była idealna Księżyc mocno świecił, seeing był fatalny 4/10.
Dane sprzętowe: NEQ6, Eos350D, Jupiter-21M, 30x90s.

Messier 56, M56, NGC 6779 ver.2

Podszedłem do materiału po raz drugi i z nowym softem - Nebulosity. Składanie i obróbka w Nebulosity kosmetyka w Fitswork4, Photoshopie. Link do głównego tematu http://astronomiaamatorska.blogspot.com/2013/05/messier-56-m56-ngc-6779.html

Messier 27, M27, NGC 6853 - Mgławica Hantle Ver.2

Podszedłem do materiału po raz drugi i z nowym softem - Nebulosity. Składanie i obróbka w Nebulosity kosmetyka w Photoshopie. Link do głównego tematu http://astronomiaamatorska.blogspot.com/2013/05/messier-27-m27-ngc-6853-mgawica-hantle.html

Messier 13 ponownie

NGC 5907

NGC 5907 (również UGC 9801, ZWG 274.38, MCG 9-25-40, ZWG 297.10, IRAS15146+5629, FGC 1875 lub PGC 54470) – galaktyka spiralna (Sc), znajdująca się w gwiazdozbiorze Smoka. Odkrył ją William Herschel. Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/NGC_5907

Messier 27, M27, NGC 6853 - Mgławica Hantle

Mgławica Hantle (znana także jako M27 lub NGC 6853) – mgławica planetarna znajdująca się w gwiazdozbiorze Liska. Została odkryta w 1764 przez Charlesa Messiera, a nazwana przez Lorda Rosse'a, który obserwował ją w latach 40. XIX wieku, przy pomocy 1,8 metrowego teleskopu zwierciadlanego. W jej wnętrzu znajduje się największy do tej pory odkryty biały karzeł.

Według obecnie przyjętej teorii dotyczącej ewolucji gwiazd, mgławica ta powstała w miejscu, gdzie jeszcze ok. miliona lat temu istniała gwiazda o masie kilkakrotnie większej od masy Słońca. Po przejściu przez fazę czerwonego olbrzyma, gwiazda ta przekształciła się w zmienną gwiazdę typu AGB, wyrzucającą w przestrzeń duże ilości materii. Z tej materii utworzyła się Mgławica Hantle. Pozostałością macierzystej gwiazdy mgławicy jest położony centralnie biały karzeł o masie 0,56 ± 0,01 M☉. Jest to największa znana obecnie gwiazda tego typu. Źródło http://pl.wikipedia.org/wiki/Mgławica_Hantle 

Messier 56, M56, NGC 6779

Messier 56 (M56, NGC 6779) – gromada kulista w gwiazdozbiorze Lutni. Została odkryta 23 stycznia 1779 roku przez Charlesa Messiera, który opisał ją jako „mgławica bez gwiazd”. Jako gromadę gwiazd po raz pierwszy opisał ją William Herschel.

M56 znajduje się w odległości ok. 32,9 tys. lat świetlnych od Ziemi i przybliża się z prędkością 145 km/s. Średnica gromady wynosi ok. 84 lat świetlnych.

Najjaśniejsze gwiazdy gromady mają jasność obserwowaną ok. 13m. M56 należy do typu widmowego F5. Do tej pory odkryto około tuzina gwiazd zmiennych należących do M56.

Gromada M56 znajduje się w połowie odległości między gwiazdami Albireo i γ Lyrae.
Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Messier_56

Messier 57, M57, NGC 6720

Mgławica Pierścień (znana też jako Messier 57, M57 lub NGC 6720 – jedna z najbardziej znanych mgławic planetarnych. Leży w gwiazdozbiorze Lutni. Znajduje się w naszej Galaktyce.

Mgławica Pierścień jest drugą, po Mgławicy Hantle (M27), odkrytą mgławicą planetarną. Odkrył ją w styczniu 1779 roku francuski astronom z Tuluzy Antoine Darquier de Pellepoix. Opisał ją jako „niepodobną do żadnej innej znanej mgławicy” i „przypominającą słabnącą planetę”. Kilka dni po nim mgławicę niezależnie odkrył Charles Messier podczas poszukiwania komety. W jego katalogu znalazła się 31 stycznia 1779. Źródło http://pl.wikipedia.org/wiki/Mgławica_Pierścień

Messier 13, M13, NGC 6205

Gromada Herkulesa (znana również jako Messier 13, M13 lub NGC 6205) – gromada kulista w gwiazdozbiorze Herkulesa. Została odkryta w 1724 roku przez Edmonda Halleya.
M13 jest gromadą o średnicy około 146 lat świetlnych i znajduje się w odległości 25,1 tysiąca lat świetlnych od Ziemi. Jako obiekt o jasności 5,8 magnitudo, zajmująca na niebie obszar 20 minut łukowych, Gromada Herkulesa jest widoczna gołym okiem tylko w bardzo sprzyjających warunkach.

W pobliżu, 28 minut kątowych na północny wschód, widoczna jest galaktyka NGC 6207. A jeszcze bliżej w tej samym kierunku jest galaktyka IC 4617. Źródło Gromada Herkulesa

Sun, Słońce

Mając trochę wolnego w długi weekend zajrzałem na Słoneczko i porobiłem zdjęcia. Warunki pogodowe nie były idealne seeing był na poziomie 3-4/10 pierwszego maja i 6-7/10 czwartego maja.

Zdjęcia to stacki około 112 klatek wykadrowanych w programie PIPP zestackowanych w AutoStakkert a wyostrzanie przeprowadziłem w RegiStax

Messier 103, M103, NGC581

Messier 103 (znana również jako M103 lub NGC 581) – gromada otwarta w gwiazdozbiorze Kasjopei. Została odkryta przez Pierre Méchain'a w 1781 roku. Gromada jest oddalona od Ziemi o 8500 lat świetlnych. Jasność względna M103 to 7,4m. Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Messier_103

Sesja 0076
Obróbka: DSS, Fitswork4, Photoshop

Teleskop: SW 200/1000, Montaż: NEQ6
Guiding: SW 80/400+SSAG, Kamera: Eos350d
Ekspozycje: 8 x 240 sekund (4 minuty)
Data wykonania zdjęcia: 2013-05-02
Miejsce wykonania: Szczecin

Księżyc - w kolorze

  Ostatnio z braku pogody przeglądałem internet w poszukiwaniu Księżyca w kolorze, jakież było moje zdziwienie, gdy okazało się iż jest dość dużo na ten temat informacji i fotografii. Postanowiłem sam spróbować ,,wyciągnąć” kolorki z naszego satelity. Materiał, który opracowałem był prezentowany w linku Moon z SW100ED. Postanowiłem podejść do niego odnowa: Kadrowanie w programie PIPP - Planetary Imaging PreProcessor wykorzystane zostały czyste pliki RAW i wynik zapisany jako TIFF. Następnie pliki wynikowe złożone zostały w programie RegiStax - 169 kl. Po czym Księżyc został delikatnie wyostrzony. Następnie do akcji ,,wkroczył” Photoshop, w którym poprzez prace na warstwach delikatnie wyciągałem kolor, co widać obok na finalnym zdjęciu. Dane do zdjęcia 169x1/500s, Eos350D, SW100ED, ISO200, NEQ6, Crop. Opis całego processingu w przygotowaniu.

Słońce pierwsze kroki cz.4 finał

2012-05-22
W tej części Słońce zostało sfotografowane przez SW BKP200/100 + folia ND5.0 i aparat Canon EOS 350D oraz sztucznie pokolorowane, zabawa jasnością i kontrastem w PS CS6. Stack zawiera 297 klatek gdzie pojedyncza klatka była robiona na ISO 200, czasem 1/4000s. Materiał został złożony w programie RegiStax 5.1 i delikatnie obrobiony, końcowa obróbka w Photoshop CS6. Przy jasnym sprzęcie F5 można spokojnie robić zdjęcia przez folię ND5.0, bez żadnych dodatkowych filtrów. W zasadzie filtr Solar Continuum nic nie wnosi do zdjęcia po za lekkim podniesieniem kontrastu i zmianie koloru Słońca.
Doświadczenie zostanie wykorzystane podczas tranzytu Wenus na tle wschodzącego Słońca w dniu 06-06-2012 roku.

W niedługim czasie zajmę się osobnym tematem - avikowania Słońca przez filtr pasmowy "He-I" 590nm

Słońce pierwsze kroki cz.3

2012-05-20
Tym razem głównym celem było przetestowanie kamerki LifeCam Cinema podczas kręcenia klipow avi Słońca. Mimo użycia folii AstroSolar ND5.0, filtru Solar Continuum oraz soczewki barowa GSO2.5 ciężko było uzyskać w miarę ciemny obraz naszej gwiazdy.
Oprócz tego Słońce zostało zarejestrowane aparatem Canon EOS 350D.Stackowanie zdjęć zostało zrobione w RegiStax5.1 obróbka finalna PS CS6. Sprzęt jak zwykle : SW BKP200/1000, filtr AstroSoar ND5.0 i Solar Continuum przy avikach barlow GSO 2.5.