Leonard Susskind - Bitwa o czarne dziury

Leonard Susskind
Bitwa o czarne dziury

Czy jeśli coś wpadnie do czarnej dziury, jest już na zawsze stracone?

Trzy dekady temu odpowiedź na to pytanie stała się zarzewiem gorącego sporu między wybitnymi fizykami – Stephenem Hawkingiem i Leonardem Susskindem. Hawking twierdził, że cokolwiek wpadnie do czarnej dziury, znika w niej na zawsze. Jednak Susskind i holenderski fizyk Gerard ’t Hooft zdali sobie sprawę, że jeśli tak jest naprawdę, cała ich wiedza o fundamentalnych prawach rządzących Wszechświatem nadaje się do wyrzucenia. 

"Bitwa o czarne dziury" to ekscytująca opowieść o zmaganiach uczonych, w pouczający i zabawny sposób przybliżająca najbardziej skomplikowane zagadnienia nowoczesnej fizyki. Chcąc wymusić na Hawkingu przyznanie się do pomyłki, Susskind i ’t Hooft musieli przekroczyć granice zdrowego rozsądku: udowodnić, że wszystko, co składa się na materialny świat – również ta książka i my sami – jest hologramem rzutowanym z najdalszych zakątków przestrzeni kosmicznej.

"Bitwa o czarne dziury" jest niezwykle przejrzystą i jednocześnie pełną wdzięku książką. Jak najlepsi nauczyciele, Susskind zamienia naukę w zabawę. Poskramia najtrudniejsze pojęcia, zgrabnie operując analogiami i wykorzystując talent do tworzenia wartkiej narracji. 

Sean M. Carroll - Cząstka Na Końcu Wszechświata

Sean M. Carroll
Cząstka Na Końcu Wszechświata

Teorię opisującą bozon Higgsa uważa się za jedno z największych osiągnięć nauki. Nieuchwytną cząstkę, będącą kluczem do zrozumienia istnienia masy i atomów, udało się w końcu odkryć w Wielkim Zderzaczu Hadronów. 

Sean Carroll, fizyk z w California Institute of Technology, autor książek popularnonaukowych, zaprasza swoich czytelników za kulisy programu badań prowadzonego w CERN. Wyjaśniając podstawy naukowe idei bozonu Higgsa, umożliwia nam spotkanie z teoretykami, inżynierami i fizykami doświadczalnymi, którzy wiedzą na ten temat najwięcej.

Carroll wyjaśnia, że bez bozonu Higgsa nie moglibyśmy wytłumaczyć, skąd cząstki elementarne mają masę, oraz że cząstka ta jest ostatnim brakującym elementem teorii opisującej zwyczajną materię, czyli atomy, i siły leżące u podstaw naszej rzeczywistości. Odkrycie bozonu Higgsa jest sukcesem ludzkiej pasji odkryć i początkiem nowej epoki badań Wszechświata.

„Cząstka na końcu Wszechświata” to pasjonująca opowieść o tym, jak ludzkie pragnienie zrozumienia zaowocowało największym osiągnięciem naukowym naszych czasów.

Michio Kaku - Hiperprzestrzeń

Michio Kaku
Hiperprzestrzeń

  Czy oprócz znanych nam z życia codziennego trzech wymiarów istnieją inne? Czy możliwe są podróże w czasie? Czy czarne dziury są wrotami do innych światów? Czy ludzkość przeżyje śmierć wszechświata? Jeszcze niedawno uczeni odrzucali tego rodzaju pomysły jako dziwaczne spekulacje, dzisiaj znajdują się one wśród najważniejszych tematów podejmowanych przez naukę. Rozpoczynając tam, gdzie kończy się "Krótka historia czasu" Stephena Hawkinga, Michio Kaku, profesor fizyki, wykładowca na Uniwersytecie w Nowym Jorku, przystępnie i w porywający sposób popularyzuje wyniki badań nad wielowymiarowymi przestrzeniami, pętlami czasowymi i wszechświatami wielokrotnymi. 

 Michio Kaku
Jest profesorem fizyki teoretycznej na City University w Nowym Jorku i jednym z twórców strunowej teorii pola. Wydał kilka książek, między innymi „Wszechświaty równoległe” i „Dalej niż Einstein”, a bestseller „Hiper­przestrzeń” jego autorstwa został uznany za najlepszą książkę popularnonaukową roku przez „New York Timesa” i „Washington Post”. Jest częstym gościem w telewizji, prowadzi też program radiowy, który ma swoich słuchaczy w 130 miastach Stanów Zjednoczonych. Mieszka w Nowym Jorku.

Michio Kaku - Wszechświaty równoległe

Michio Kaku
Wszechświaty równoległe

Czy istnieją wyższe wymiary czasoprzestrzeni? Czy czarne dziury są bramą do innych wszechświatów? Czy możliwe jest zbudowanie "machiny czasu"? Czy cywilizacja ludzka będzie zdolna przenieść się do wszechświata równoległego, gdy znany nam Wszechświat będzie umierał? Michio Kaku rozważa wszystkie te kwestie, opierając się na osiągnięciach współczesnej kosmologii. Snuje swe futurystyczne rozważania i dokonuje jednocześnie wspaniałego przeglądu współczesnej fizyki kwantowej. W sposób klarowny i przejrzysty przedstawia podstawowe fakty z teorii strun, teorii inflacji, teorii Wielkiego Wybuchu, teorii grawitacji oraz najnowsze odkrycia astronomii obserwacyjnej. „Warto sięgnąć po tę książkę, gdyż jej lektura to cudowna podróż, z przewodnikiem-znawcą przedmiotu, po Wszechświecie, którego zrozumienie zmusza nas, byśmy sięgali do granic wyobraźni" – powiedział Brian Greene, profesor fizyki teoretycznej, autor "Struktury kosmosu" i "Piękna Wszechświata".

ASI120MM-S, TS APO 115/800 i Moon

Minął miesiąc od pierwszego światła ASI120MM-S w połączeniu z refraktorem. Miałem nadzieję na lepszy seeing, ale na razie lipa. Wrzucam trzy stacki z trzech avików. Jak pisałem seeing był kiepski z 7000kl na avik zdatne było srednio 100kl do stacku. Samo to świadczy o jakości i przejrzystości nieba. Kamerka zdała egzamin pod usb3 i highspeed.

Zapraszam do obejrzenia pozostałych fotografii.

Jim Baggott - Higgs. Odkrycie boskiej cząstki

Jim Baggott
Higgs. Odkrycie boskiej cząstki

Odkrycie bozonu Higgsa, nazywanego często boską cząstką, wymagało największych i najbardziej kosztownych doświadczeń w historii nauki. Okazało się, że warto było wydać miliardy na budowę Wielkiego Zderzacza Hadronów. Po czterdziestu ośmiu latach od momentu, gdy Peter Higgs sformułował swoje przewidywania dotyczące nowego bozonu i związanego z nim pola, odnaleziono w końcu nieuchwytną cząstkę, dowodząc tym samym, że to pole Higgsa jest odpowiedzialne za powstawanie jednej z najbardziej podstawowych własności fizycznych w naszym Wszechświecie – masy. Wygląda na to, że bardzo dużo zawdzięczamy istnieniu tego pola. To jeden z powodów, dla których bozon Higgsa, czyli cząstkę pola Higgsa, nazwano boską cząstką. Odkrycie bozonu Higgsa to także najsilniejszy dowód przemawiający za tym, że Model Standardowy rzeczywiście opisuje podstawową strukturę Wszechświata. W swojej najnowszej książce Jim Baggott wyjaśnia, co w istocie fizycy odkryli, czym jest pole Higgsa i związana z nim boska cząstka oraz dlaczego ma to tak ogromne znaczenie dla naszej wiedzy o Wszechświecie. 

Occultation Venus, Jupiter, Mars 26/29-10-2015

Ostatnio mało miejsce zbliżenie Wenus do Jowisza i Marsa. Bardzo ciekawie to wyglądało z rana przed wschodem Słońca - piękny tryplet planetarny. Udało mi się tylko zarejestrować zbliżenie do Jowisza. Pozycję pomiędzy Marsem a Jowiszem. Rejestrację zbliżenia do Marsa popsuła pogoda.

Ian Sample - Peter Higgs. Poszukiwania boskiej cząstki

Ian Sample
Peter Higgs. 
Poszukiwania boskiej cząstki

Czwartego lipca 2012 roku świat obiegła wiadomość, że naukowcy z CERN-u odkryli ostatni brakujący element Modelu Standardowego: cząstkę Higgsa. Oficjalny komunikat jest bardziej wyważony i mówi o odkryciu cząstki „o własnościach zgodnych z przewidywanymi własnościami bozonu Higgsa”, ale to i tak wystarczyło, by na twarzy profesora Petera Higgsa pojawiło się nieskrywane wzruszenie. Czym jest owa tajemnicza cząstka i dlaczego jej odkrycie wywołuje tak silne emocje na całym świecie? Przecież fizycy odkryli już mnóstwo innych cząstek, więc czym szczególnym wyróżnia się bozon Higgsa?

Poszukiwania tej cząstki trwają już od kilkudziesięciu lat, a ich historia obfituje w zaskakujące zwroty akcji i pełne napięcia chwile, gdy wydawało się, że upragniony cel jest już na wyciągnięcie ręki. Ian Sample porywająco opisuje odkrycie idei mechanizmu Higgsa i pełne napięcia poszukiwania nowej cząstki, które prowadzono w czołowych laboratoriach na całym świecie. Zbierając materiały do książki, Sample przeprowadził wywiady z najważniejszymi uczestnikami tych wydarzeń. Relacje z pierwszej ręki sprawiają, że opowiedziana tu historia badań nad źródłem masy we Wszechświecie jest niezwykle żywa i wciągająca.

NGC 6811 - open cluster in Cygnus

NGC 6811 (również OCL 185) – gromada otwarta znajdująca się w gwiazdozbiorze Łabędzia. Odkrył ją John Herschel 29 sierpnia 1829 roku. Jest położona w odległości ok. 4 tys. lat świetlnych od Słońca.

NEQ6, TS APO 115/800, Atik 314E, L4x50s, bin2

88P/Howell

88P/Howell — kometa okresowa należąca do rodziny komet Jowisza, odkryta 29 sierpnia 1981 roku przez Ellen Howell w Obserwatorium Palomar. Kometa 88P/Howell okrąża Słońce w ciągu 5 i pół roku a półoś wielka jej orbity wynosi 3,12 j.a.

2015-10-12 01:40:25 UT, 1x180s, NEQ6, TS APO 115/800, Atik 314E

The German comet group

C/2014 S2 (PanSTARRS)

2015-10-11 22:40:22 UT, 1X150s, NEQ6, TS APO 115/800, Atik 314E.

Zdjęcie jak i poprzednie zostało wysłane do The German comet group.

C/2014 S2 PANSTARRS

Lunar 1/100 Full Moon

Najłatwiejszym obiektem w katalogu Lunar 100 jest obiekt pod numerem 1. A jest nim  Księżyc w pełni. W tej fazie możemy podziwiać w pełnej krasie wszystkie morza i zatoki.

Zakrycie i odkrycie gwiazdy - HD 964(9.22mag)

Podczas zaćmień Księżyca można oglądać jak i fotografować zakrycia, odkrycia dość ciemnych pod względem jasności gwiazd. Podczas obecnego (2015-09-28 Lunar eclipse) czerwonego zaćmienia jedną z takich gwiazd była gwiazda o oznaczeniu HD964 i jasności 9.22 magnitudo.

NGC 925 (PGC 9332 lub UGC 1913)

NGC925 to spiralna galaktyka z poprzeczką położona około 30 milionów lat świetlnych od nas w konstelacji Trójkąta. Galaktyka zaliczana jest do klasy morfologicznej SB(s)d, co oznacza, że posiada poprzeczkę i luźno nawinięte ramiona spiralne bez pierścienia. 

NEQ6, TS APO 115/800, Atik 314E, L6x300s

Timelaps - Lunar red blood moon eclipse 2015-09-28

Jest to mój pierwszy film pokladkowy. Został zrobiony w trzech formach jakości. Dwa pozostałe ze względy na rozmiary i możliwość ograniczenia jakości na YouTubie w postaci linków do pobrania.

Lunar red blood moon eclipse 2015-09-28

Cała relacja z zaćmienia będzie podzielona na trzy części. W pozostałych dwóch jedna będzie dotyczyła filmu po klatkowego, druga zakryciu gwiazdy 9 wielkości przez Księżyc.

XI Zlot Miłośników Astronomii Zatom 2015 wrzesień 10/13

I po kolejnym wspaniałym zlocie. Mała relacja fotograficzna.

 (autor SZKLARZ )

TSAPO 115/800 i Messier 27

Jak w temacie z kometą C/2015 F4 (Jacques) Całe pierwsze światło popsuła kamerka do guidu. Nie chciała dłużnej współpracować z programami. Obecnie mam inną więc czekam na pogodę i czas wolny, aby powtórzyć tzw. pierwsze światło. No ale jedna klateczka jest.

2015-08-19 T01:08:45UT NEQ6, Atik 314E, TSAPO115/800, L1x300s

C/2015 F4 (Jacques)

Podczas testowania nowego teleskopu TSAPO115/800 udało mi się zarejestrować 1 klatkę komety C/2015 F4 (Jacques). Trochę jakość popsuł guiding, który szalał jak huragan. Oprócz tego widać że teleskop ma potencjał i spełnia pokładane w nim nadzieję.

2015-08-19T00:40:29 C/2015 F4 Jacques NEQ6, Atik 314E, TSAPO115/800, L1x300s

TS Photoline Triplet APO Refraktor 115/800mm

Małe oczko na Wszechświat czyli: Jak to fanatyk teleskopów Newtona kupił sobie refraktor.